Türkçeye “ Başkanın Adamları” olarak çevrilen filmde, seçim sürecinde olan Beyaz Saray’da başkan adaylarından biri cinsel taciz ile suçlanır. Haberin yayılması hem seçim kampanyasın hem de başkanın ismini etkileyecektir. Bunun için bir reklamcı bir de yönetmen ile anlaşılır. Seçim kampanyasının nasıl gösteriye dönüştüğünü izleriz. Film başarılı bir politik komedi örneğidir.

“Gündem değiştirsin yeter”

Yüzünü görmediğimiz, başkanın yüzünü gördüğümüz ve adlarını bildiğimiz adamları bu skandalı unutturmak için mücadele veririler. Reklamcı ve tecrübeli Beyaz Saray danışmanı Conrad Brean ve yapımlarıyla ödül kazanmış isim kompleksli yönetmen Stanley Motss ikilisi başkanın adamları olur. Skandalı unutturmak için halkın dikkatini başka yöne çekmek zorundadırlar. Bu da savaş ile mümkündür. ABD ile ismi hiç anılmayan Arnavutluk ile kurgusal bir savaş planlanır. Savaş planları yapılırken ikilinin arasında geçen diyaloglar dünya/ ülkeler tarihi ile medya arasındaki ilişkiyi anlamamıza yardımcı olur.

“Körfez Savaşına dair ne öğrendiler?”

“Bir düşmanın olmadan savaş olmaz.”

Her şey gösteri gibi işler. Özel şarkılar bestelenir, bir kahraman yaratılır, montajla bombalama görüntüleri oluşturulur. Bunların hepsi medyaya sunulur. Medya aracılığıyla da halka ulaşır. Halk skandalı çoktan unutmuştur. Skandal hatırlanacak olsa savaşa ve kahramanlığa dair yeni bir şey üretilir. Halkın milliyetçilik duygularına oynanır. Başkanın adamları ve başkan dışında kimse kurgu olduğunu bilmez. Bilmemesi gerekir. Bunun için Stanley Motss feda edilir.

Stanley Motss seçim kampanyası sürecine film süreci olarak bakar. Kısa sürede benimser. Conrad’ın sürecin gizli kalmasına dair sözlerine “ama bu benim filmim!” diye cevap verir.

“– Neden köpek kuyruğu sallar?
– Çünkü köpek kuyruktan daha akıllıdır.
– Eğer kuyruk köpekten daha akıllı olsaydı kuyruk köpeği sallardı.”

Film bize birçok şey söyler: Seçim kampanyaları, medya, iktidar ilişkileri, Hollywood vb. Filmin açılış sahnesinde geçen “kuyruk köpekten akıllı olsaydı kuyruk köpeği sallardı” deyimi iktidar ilişkilerinin özeti gibidir, hikayeye ve iktidar ilişkilerine dair fikir verir. Medyayı kendi çıkarları ya da ideolojileri doğrultusunda kullandığını gösterir.

Seçim kampanyaları sürecinde yaşananları açık açık ortaya koyar. Başkanın koltuğunun tehlikede olması anında patlak veren bir savaş senaryosu evrenseldir. İktidarın sürmesi için korku gereklidir. İktidarın sürmesi, korkunun egemen olması ve dikkatlerin başka yöne çekilmesine bağlıdır.

Seçim kampanyasının bir de medya ayağı vardır. Daha en başında skandal New York Times gazetesi haberi ile patlar. “İkinci dünya savaşından beri savaş ilan etmedik”leri için Arnavutluk’la yapılacak olan savaşın duyurusu kitle iletişim araçlarıyla yapılır. Medyaya savaş görüntüleri verilir. Kurgu ile yapılan bombalama görüntüleri bütün televizyonlarda izlenir. Conrad’a göre başka görüntülere ihtiyaç yoktur. İktidarın verdikleri yeterlidir. Yeterince izlenirse halk benimser, ikna olur, sorgulamaz. Gösteriye hazırlanır gibi ekip olarak planlı hazırlık yapılır. Bu “gösteri” için önce bir sembol oluşturulur ardından şarkı bestelenir.  Sembol ayakkabıdır. Bestelenen şarkı da ayakkabıya dairdir. Arnavutluk’taki teröristlerle çatışan askere ait ayakkabı halkı üzüntüye sokar. Evdeki hesap çarşıya uymaz.  Ayakkabıların sahibi olması için piyasaya sürülecek asker bağımlıdır. Normal insan davranışları sergilemez. Başını belaya sokması da gecikmez. William’ın hesaplanamayan davranışları ve buna bağlı olarak alakasız biri tarafından öldürülmesi yeni bir hikaye yazmayı gerektirir. Ayakkabıların sahibi ölmüştür. Savaşın bir kahramanı vardır. Bu kahramana ulusal cenaze töreni düzenlenir. Cenaze töreni de televizyonlarda canlı olarak yayınlanır.

Skandal unutulmuş, başkan seçimi kazanmış, savaş bitmiş, kahraman da ölmüştür. Ayakların baş olmasına, kuyruğun köpeği sallamasına izin verilmemiştir.

CEVAP VER

Yorumunuzu buraya girebilirsiniz
İsminizi buraya yazın