Narsisizm, kişinin kendine hayran olması anlamına gelen bir kişilik bozukluğudur. Kişinin kendini beğenmesi ve hayranlığında doruk noktasıdır. Bu kişiler kendilerini özel hissederler. Toplumda sürekli ilgi odağı olmak en üstte olmak isterler. Bunun için yapamayacakları şey yoktur. Aksi olduğunda bunalıma girip kendilerine zarar verebilirler.

Sigmund Freud, Narsisizm için ‘Dış dünyadan soyutlanan libidonun egoya yönlendirimesi’ olarak tanımlamıştır. Narsizm’i daha iyi açıklamak için de ‘Narsizm bir sapıklık değil, kendini koruma içgüdüsünün bencilliğidir,‘ demiştir.

Narsisizmin kökeni Yunan Mitolojisine dayanır. Efsaneye göre Olympos’ta dillere destan güzelliğiyle bilinen su perisi Echo yaşamaktadır. Dillere destan güzelliğine gölge düşüren bir kusuru vardır. Konuşmaya başlayınca susmak bilmez. Bu konuşkanlığı tabir-i caizse gevezeliği tanrı Zeus’un karısı tanrıça Hera’nn bile sabrını taşırır. Sonunda Echo’ya susması için bir büyü yapar. Artık günlerini sadece başkalarının son söylediklerini tekrar ederek geçirecektir.

Bir gün Echo’nun yaşadığı ormana çok yakışıklı olan Narcissus gelir Echo Narcissus’u görünce ona sevdalanır. Narcissus ondan habersiz ilerlerken Echo onu izlemektedir. Narcissus izlendiğini hissedip seslenir; ’Kim var orada?’ diye.

Echo; ‘var’ diye cevap verir.

Narcissus; ‘çık ortaya’ der.

Echo da ‘çık ortaya‘ diyerek saklandığı yerden çıkıverir. Bir süre böyle devam eder. Ama Narcissus konuşmanın böyle gitmesinden sıkılıp Echo’yu bırakıp yoluna devam eder. Echo sevdiği adama kavuşamayacağının verdiği acıyla günlerce ağlar. O da sevsin de kavuşmasın diye dualar eder.

Narcissus’un kibrine ve ukalalığına sinirlenen Olympos tanrıları ceza olarak Narcissus’u kendi görüntüsüne aşık olamaya mahkum eder.

Bir gün Narcissus ormanda avlanırken bir pınar görür ve kıyısına uzanır. Çok susamış olan Narcissus su içerken suda kendi yansımasını görür. Suda olağanüstü güzellikte biri vardır ve kımıldamadan kendine baktığı bir görüntüdür bu. Sudaki kendi görüntüsüne aşık olan Narcissus günlerce yemeden içmeden kendini izler.

Sonunda ona dokunmaya çalışır ve suya düşer. Efsaneye göre suda öldüğü ama başka hikayelerde ise bedeninin suda da bulunamadığı söylenir. Ölümünden sonra onun öldüğü yerde daha önce hiç rastlanmaz; eşi benzeri olmayan sarı göbeğini beyaz yapraklarıyla saran çok güzel kokan bir çiçek açar. Bu çiçeğe Narcissus (nergis) adını verirler.

Narsisizmin kişiye olan zararı mitolojide de yaşanmıştır. Kişinin kendine olan bencilliği yine kendisine zarar verecektir. Kendini dev aynasında gören şahıs bir gün gerçek yüzüne vurulduğunda daha büyük sarsıntı yaşayacağından sonuçları acı olacaktır.

CEVAP VER

Yorumunuzu buraya girebilirsiniz
İsminizi buraya yazın